Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας

Λίγα λόγια για το Παρατηρητήριο - Observatory presentation

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο Χώρο της Ψυχικής Υγείας είναι μια οργάνωση που εργάζεται από το 2006 με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων ατόμων που εμπλέκονται στο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την προώθηση εναλλακτικών μη-ψυχιατρικών τρόπων αντιμετώπισης του ψυχικού πόνου. Το Παρατηρητήριο λειτουργεί με τη μορφή ενός δικτύου προσώπων που εμπλέκονται στο σύστημα της ψυχικής υγείας, δηλαδή χρηστών ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών, συγγενών των χρηστών, επαγγελματιών ψυχικής υγείας και εργαζόμενων στο χώρο αυτό. Είναι ανοιχτό να εντάξει στους κόλπους της δράσης του οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο συμμερίζεται τη φιλοσοφία και τους στόχους του. Η έδρα του βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, αλλά δέχεται αιτήματα και καταγγελίες και από την υπόλοιπη Ελλάδα, και οργανώνει αντίστοιχες δράσεις, συχνά σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ

Ενώ τα τελευταία χρόνια έχει συνταχθεί μια νομοθεσία που εμφανίζεται να προσπαθεί να προστατέψει τους ψυχικά πάσχοντες από πράξεις κοινωνικής βίας, στην καθημερινή πρακτική αυτό δεν επιτυγχάνεται. Ο ψυχικός πόνος και οι αποκλίνουσες από το μέσο όρο ψυχικές εμπειρίες ανάγονται κοινωνικά σε μια ιδιάζουσα μορφή ασθένειας, η οποία, αντίθετα με τις άλλες, θεωρείται ότι δεν υπόκειται στο νοητικό έλεγχο αυτού που την έχει και η διαχείρισή της ανατίθεται από την πολιτεία σε συστήματα κοινωνικού ελέγχου και καταστολής, ασυμβίβαστα με την έννοια της νόσου και της θεραπείας. Αυτή η πρακτική, βασισμένη στην αναπαραγωγή της σχετικής νοοτροπίας στους κύκλους των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και στην άγνοια και το φόβο των πολιτών, οδηγεί στο να θεωρείται η ψυχική ασθένεια αδίκημα, για το οποίο ο πάσχοντας τιμωρείται με μια σχεδόν αυτονόητη ακύρωση του λόγου, της προσωπικότητάς του, των ικανοτήτων, των επιθυμιών, των ονείρων του, των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του, του ελέγχου πάνω στην ίδια του τη ζωή.

Οι βασικές αρχές της δράσης μας είναι:
• η έννοια των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων πολιτών, είτε αυτοί γίνονται κάποια στιγμή της ζωής τους χρήστες ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών είτε όχι, έχει ισχύ ανεξάρτητα από τις επιστημονικές ή άλλες ερμηνευτικές θεωρίες, και αυτό δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης
• η καταπάτηση αυτών των δικαιωμάτων συνιστά βία, ατομική και κοινωνική, κατά των ανθρώπων, των οποίων τα δικαιώματα καταπατούνται
• το υπάρχον σύστημα ψυχικής υγείας είναι δομημένο στο μεγαλύτερο μέρος του με τρόπο που παράγει και αναπαράγει τέτοιες μορφές βίας μέσα από την πρωταρχική πολιτική και υπαρξιακή ακύρωση των χρηστών του, αλλά και μέσα από συγκεκριμένες καθημερινές πρακτικές, μέσα και έξω από νοσηλευτικά ιδρύματα
• το πλαίσιο αυτό συντήρησης της βίας πλήττει αναπόφευκτα, αν και με διαφορετικά προσωπεία, όχι μόνο τους χρήστες των υπηρεσιών, αλλά και τις οικογένειές τους, καθώς και τους εργαζομένους στους αντίστοιχους θεσμούς, όταν αυτοί εξαναγκάζονται από το πλαίσιο εργασίας τους να καταπατήσουν δικαιώματα συνανθρώπων τους, που βρίσκονται σε κρίσεις ζωής. Με αυτήν την έννοια πλήττεται και ολόκληρη η κοινωνία, η οποία τρέφει στους κόλπους της θεσμοποιημένα δείγματα βίας, άγνοιας και αποκλεισμού των πιο αδύναμων μελών της. Αυτό θεωρούμε ότι θίγει άμεσα το ήθος και το επίπεδο πολιτισμού όλων μας
• ως ευαισθητοποιημένοι και συνειδητοποιημένοι πολίτες δεν θέλουμε να μείνουμε θεατές αυτής της κατάστασης, ξορκίζοντας το κακό και ελπίζοντας ότι αυτό θα «αφορά πάντα κάποιους άλλους»

ΣΤΟΧΟΙ

• Η έναρξη μιας δημόσιας συζήτησης σε σχέση με την κοινωνική διαχείριση του ψυχικού πόνου.
• Η αλλαγή της κρατούσας κοινωνικής άποψης σχετικά με την ψυχική υγεία και τη λεγόμενη ψυχική διαταραχή.
• Η ενημέρωση της κοινής γνώμης σε θέματα δικαιωμάτων των χρηστών και των εργαζομένων στο σύστημα ψυχικής υγείας.
• Η αντίσταση στη λογική της ιδρυματοποίησης, του κοινωνικού αποκλεισμού, της άσκησης βίας κάθε μορφής και της καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο χώρο της ψυχικής υγείας.
• Η συμβολή στην ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών κοινωνικής διαχείρισης του ψυχικού πόνου.
• Η υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων μέσα και έξω από τις δομές του συστήματος ψυχικής υγείας.
• Η προώθηση της συμμετοχής των χρηστών ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων που αφορούν τη ζωή τους.
• Η προώθηση της πεποίθησης ότι τα μέλη των οικογενειών των αναφερόμενων ως «ψυχικά πασχόντων» είναι άτομα άμεσα ενδιαφερόμενα και χρήζουν ίσης προσοχής, υποστήριξης και συνυπολογισμού της άποψής τους με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους.

ΔΡΑΣΕΙΣ

Συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με καταπατήσεις δικαιωμάτων: Συγκεντρώνονται πληροφορίες σχετικά με περιστατικά κακοποίησης νοσηλευόμενων σε δημόσιες και ιδιωτικές δομές ψυχικής υγείας, περιπτώσεις καταπάτησης των δικαιωμάτων χρηστών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, των συγγενών τους καθώς και εργαζομένων στο χώρο αυτό, περιστατικά και προβληματισμοί γύρω από δεοντολογικά ζητήματα, καθώς και ελλείψεις του συστήματος ψυχικής υγείας. Με βάση τα αιτήματα και τις καταγγελίες που κοινοποιούνται σε αυτό, το Παρατηρητήριο μπορεί κατά περίπτωση να δράσει είτε συλλογικά, μέσω της σύνταξης έγγραφων καταγγελιών, είτε ατομικά, μέσω της υποστήριξης του άμεσα ενδιαφερόμενου ατόμου στην προάσπιση των δικαιωμάτων του. Προϋπόθεση για ανάληψη δράσης κάθε είδους είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να συναινούν, να συμμετέχουν ενεργά, να συνδιαμορφώνουν και να συναποφασίζουν σε κάθε στάδιο διαχείρισης της πληροφορίας.

Καταγγελία για καταπατήσεις δικαιωμάτων σε ιδιωτικές κλινικές: Τον Απρίλιο του 2008, με βάση διαμαρτυρίες από ενδιαφερόμενα πρόσωπα, το Παρατηρητήριο έκανε έγγραφη αναφορά με θέμα «Καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές» προς το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Ειδική Επιτροπή Ελέγχου Προστασίας Δικαιωμάτων Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές ζητώντας την εξέταση και κατά περίπτωση διόρθωση των εκεί αναφερόμενων περιστατικών ή συνθηκών. Η Επιτροπή διενέργησε σχετικό έλεγχο και διατύπωσε συστάσεις προς τις αναφερόμενες κλινικές. Ωστόσο, οι πληροφορίες μας από νοσηλευόμενους στις εν λόγω κλινικές είναι ότι δεν έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με τις καταπατήσεις δικαιωμάτων που είχαμε καταγγείλει. Συνεχίζουμε τις σχετικές πιέσεις προς το Υπουργείο και έχουμε ξεκινήσει καμπάνια δημοσιοποίησης του ζητήματος στον Τύπο.

Υποστήριξη ατόμων στην προάσπιση των δικαιωμάτων τους: Σε περιπτώσεις ατόμων που απευθύνονται στο Παρατηρητήριο με καταγγελίες σχετικά με καταπάτηση των δικαιωμάτων τους στα πλαίσια της εμπλοκής τους με υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή εκφράζοντας βούληση για άσκηση δικαιωμάτων τους, το Παρατηρητήριο υποστηρίζει τους άμεσα ενδιαφερόμενους μέσω (α) της ενημέρωσής τους για τα δικαιώματά τους και τις νόμιμες διαδικασίες για να τα προασπίσουν (β) της διασύνδεσης με νομικούς ή άλλους επαγγελματίες που μπορούν να κινήσουν τις νόμιμες διαδικασίες εκ μέρους τους.

Πλαισίωση του Γραφείου για την ενημέρωση του κοινού στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης: Εθελοντές μέλη του Παρατηρητηρίου πλαισιώνουν το Γραφείο Ενημέρωσης που λειτουργεί ο Σύλλογος Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία της Θεσσαλονίκης στο χώρο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ενημερώνοντας νοσηλευόμενους, συγγενείς και άλλους ενδιαφερόμενους που προσέρχονται σε αυτό σχετικά με τα δικαιώματά τους και υποστηρίζοντάς τους σε περιπτώσεις καταπατήσεών τους. Το Γραφείο είναι ανοιχτό όλες τις καθημερινές 10.00-13.00.

Προώθηση της ψυχιατρικής διαθήκης: Η ψυχιατρική διαθήκη εφαρμόζεται σε πολλές χώρες ως μέσο διαφύλαξης του αυτοκαθορισμού του ατόμου κατά την αναγκαστική του νοσηλεία σε ψυχιατρικές μονάδες. Σε αυτό το κείμενο, που υπογράφεται ενώπιον συμβολαιογράφου ή δικηγόρου, διατυπώνονται οι αποφάσεις του ατόμου σε περίπτωση ενδεχόμενου ακούσιου ή εκούσιου ψυχιατρικού εγκλεισμού σχετικά με το τι επιτρέπει και τι απαγορεύει να ασκηθεί ως θεραπεία ή άλλος χειρισμός πάνω στο σώμα και το πνεύμα του, σύμφωνα με το συνταγματικό δικαίωμα περί προσωπικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης. Ο υπογράφων έχει επίσης τη δυνατότητα να ορίσει συγκεκριμένα πρόσωπα εμπιστοσύνης, στα οποία αναθέτει να φροντίσουν για την τήρηση της εκπεφρασμένης βούλησης του με όλα τα νόμιμα μέσα σε περίπτωση ακούσιας ή και εκούσιας προσαγωγής του σε ψυχιατρική μονάδα. Το Παρατηρητήριο υποστηρίζει οποιονδήποτε το επιθυμεί στη σύνταξη της ψυχιατρικής διαθήκης μέσω (α) παροχής σχετικών πληροφοριών (β) παροχής προτύπου ψυχιατρικής διαθήκης στην ιστοσελίδα του (γ) διασύνδεσης με νομικούς επαγγελματίες για την υπογραφή της ψυχιατρικής διαθήκης.

Δίκτυο υποστήριξης για ανθρώπους που θέλουν να διακόψουν τα ψυχοφάρμακα: Στο Δίκτυο συμμετέχουν επαγγελματίες ψυχικής υγείας και πρόσωπα με ψυχιατρική εμπειρία που θέλουν να υποστηρίξουν άλλους ανθρώπους στη σταδιακή απεξάρτησή τους από χημικά ψυχοφάρμακα και την απόκτηση ή διατήρηση της ψυχικής τους υγείας χωρίς χημικά μέσα. Το Δίκτυο δεν παροτρύνει κανέναν στη διακοπή ψυχοφαρμάκων, αλλά αποσκοπεί στη διευκόλυνση αυτών που έχουν ήδη αποφασίσει να το κάνουν, ώστε να το επιτύχουν μειώνοντας κατά το δυνατόν τους κινδύνους που απειλούν την υγεία τους από μια ξαφνική και χωρίς πληροφόρηση διακοπή.

Ελληνικό Δίκτυο Αυτών που Ακούνε Φωνές: Μέλη του Παρατηρητηρίου συμμετέχουν στο Ελληνικό Δίκτυο Αυτών που Ακούνε Φωνές, το οποίο λειτουργεί σε εθνικό επίπεδο από το 2010 και αποτελεί μέρος του Διεθνούς Δικτύου Αυτών που ακούνε Φωνές, του Intervoice. Υπό την αιγίδα του Παρατηρητηρίου λειτουργεί ομάδα αυτοβοήθειας/υποστήριξης ατόμων που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες στη Θεσσαλονίκη (τηλ. επικοινωνίας 6983 097850). Παράλληλα προγραμματίζονται εκδηλώσεις και μεταφράζεται σχετικό υλικό (δημοσιοποιείται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου) με στόχο την προώθηση μιας εναλλακτικής προσέγγισης στην εμπειρία των φωνών και των ασυνήθιστων ιδεών. Τέλος, προγραμματίζεται εκπαίδευση στην ατομική υποστήριξη ατόμων που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα παροχής τέτοιας υποστήριξης σε όσους τη ζητήσουν.

Υποστήριξη για σύσταση και λειτουργία ομάδων αυτοβοήθειας: Ήδη λειτουργεί ομάδα αυτοβοήθειας για ανθρώπους που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες πεποιθήσεις, υποστηριζόμενη από το Παρατηρητήριο, στα πλαίσια του Δικτύου Αυτών που Ακούνε Φωνές. Το Παρατηρητήριο μπορεί να υποστηρίξει τη σύσταση και λειτουργία ομάδων αυτοβοήθειας μέσω (α) της παροχής ενημερωτικού υλικού σχετικά με την αυτοβοήθεια (β) της παροχής χώρου και υποδομής για τη λειτουργία της ομάδας.

Προώθηση εναλλακτικών τρόπων αντιμετώπισης του ψυχικού πόνου: Με στόχο την προώθηση της ελευθερίας επιλογής, που συνιστά θεμέλιο λίθο της άσκησης των δικαιωμάτων των χρηστών ψυχιατρικών υπηρεσιών, το Παρατηρητήριο αναζητεί και προωθεί εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης του ψυχικού πόνου μέσω (α) συλλογής σχετικού ενημερωτικού υλικού και ανάρτησής του στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου (β) οργάνωσης εκδηλώσεων (γ) αναζήτησης και προώθησης διαθέσιμων εναλλακτικών πρακτικών στον Ελλαδικό χώρο.

HELLENIC OBSERVATORY FOR RIGHTS IN THE FIELD OF MENTAL HEALTH

The Observatory for Rights in the Field of Mental Health was founded in 2006 with the purpose of defending the rights of persons implicated in the mental health service system and promoting alternative, non-psychiatric ways of managing distress. It is a network of persons involved in the mental health system, that is to say users of psychosocial services, relatives, mental health professionals and employees, and is open to anyone who shares its philosophy and aims. The Observatory is based in Thessaloniki, Greece, but it accepts demands and complaints at a national level, and organises relevant actions, usually in collaboration with other organisations.

PRINCIPLES

While in the last few years legislation has been introduced in Greece with the declared intention of protecting persons with mental health problems from acts of violence and abuse, this has not been achieved in practice. Mental distress and experiences which deviate from the “norm” are attributed to a specific form of illness which, unlike other illnesses, is considered beyond the mental control of its bearer. Consequently, the management of this illness is assigned by the state to systems of social control and suppression, which are incompatible with notions of illness and treatment. This practice, based on the reproduction of the relevant mentality by mental health professionals and the ignorance and fear of the public, leads to mental distress being treated as something akin to an offense, for which the sufferer is punished through discrediting their speech, personality, capacities, wishes, dreams, personal and social rights and control over their own life.

The main principles underscoring our initiatives are:
• the concept of personal and social rights of citizens, whether they become at some point of their lives users of psychosocial services or not, is valid over and above scientific or other interpretative theories, and this cannot be subject to negotiation
• the violation of these rights constitutes violence, personal and social, against the persons whose rights are violated
• the existing mental health system is largely structured in a way that produces and reproduces such forms of violence, primarily through the political and existential discrediting of its users, but also through specific daily practices, both in closed institutions and in the community
• this context of supporting violence affects inevitably, albeit in different ways, not only the users of services, but also their families as well as the employees in the respective institutions, when they are forced by their work context to violate the rights of other persons who find themselves in life crises. In this sense, society as a whole is also affected, since it maintains institutionalised practices of violence, ignorance and exclusion of its weakest members. We contend that this directly offends the ethics and culture of society as a whole
• as informed and concerned citizens, who do not wish to remain observers of this situation, exorcizing the evil and hoping that this will “always concern someone else”.

AIMS

• To begin a public discussion concerning the social management of mental distress
• To change the prevalent view regarding mental health and the so-called mental disorders
• To inform the public on matters of the rights of users of mental health services and of workers within them
• To resist the logic of institutionalization, social exclusion, exercise of any form of violence and violation of human rights in the field of mental health
• To contribute to the development of alternative forms of the social management of mental distress
• To defend and expand the rights of persons in distress both in and out of the mental health service system
• To promote the participation of users of psychosocial services in all levels of decision making that concern their lives
• To promote the view that the family members of persons in distress are individuals directly concerned with matters of mental distress, deserving equal attention, support and inclusion of their views along with the rest of parties involved.

ACTIONS

Information gathering regarding violations of rights: Information is gathered concerning (a) incidences of abuse of inpatients in public and private mental health facilities, (b) cases of violation of rights of users or ex-users of mental health services, of their relatives, as well as of workers in this field (c) incidents and concerns regarding ethical issues, and (d) gaps in the mental health service system. On the basis of the demands or complaints it receives, the Observatory acts either collectively, through initiating formal complaint procedures, or individually, through supporting the persons concerned in defending their rights. The prerequisite for undertaking action of any kind is the concerned individual’s consent, active participation and joint shaping of decisions at every stage of the management of information.
Complaint regarding violations of rights in private psychiatric facilities: In April 2008, on the basis of complaints by interested persons, the Observatory sent a written complaint concerning the “Violation of human rights in private psychiatric facilities” to the Committee for the Protection of Rights of Persons with Mental Disorders of the Greek Ministry of Health and Social Solidarity, demanding the investigation and restitution of the incidences and conditions reported therein. The Committee conducted an investigation and made recommendations to the facilities concerned. However, according to information the Observatory has obtained from persons hospitalised in the facilities concerned, nothing has changed to the present with regard to the issues that the Observatory had raised. We are continuing to apply pressure to the Ministry and we have initiated a media campaign on the matter.
Supporting individual persons in defending their rights: In cases of persons contacting the Observatory with complaints regarding violations of their rights during their involvement with mental health services or expressing intention to exercise their rights, the Observatory supports the persons concerned through (a) informing them on their rights and on legal ways of defending them (b) referring them to law or other professionals who can initiate legal actions on their behalf.
Operating a Public Information Office in the Psychiatric Hospital of Thessaloniki: Volunteer members of the Observatory work in the Public Information Office that the Thessaloniki Parents’ Association for Mental Health operates in the grounds of the Psychiatric Hospital of Thessaloniki, informing hospitalised persons, their families and other persons concerned on their rights and supporting them in any relevant action they wish to undertake.
Promoting the psychiatric will: The psychiatric will is used in many countries as a way of safeguarding a person’s self-determination during their compulsory admission to psychiatric facilities. This document, which is signed in the presence of a notary or lawyer, contains the person’s decisions regarding what they allow and what they forbid to be exercised on their body and mind in the course of a prospective compulsory or voluntary psychiatric hospitalisation, according to their constitutional rights to individual freedom and self-determination. The person concerned can also name specific persons as legal representatives, who take on the responsibility to ensure, using all legal means, that the person’s expressed will is respected in case of compulsory or voluntary hospitalisation in a psychiatric unit. The Observatory supports anyone who wishes to compose a psychiatric will through (a) providing relevant information, (b) providing a template of a psychiatric will in its website, and (c) referral to law professionals.
Support network for persons wishing to stop psychotropic medication: Members of the Network can be mental health professionals and persons with psychiatric experience wishing to support other persons in gradually reducing psychotropic drugs and the restitution or maintenance of their mental health without chemical means. The Network does not encourage anyone to discontinue psychotropic medication, but aims to support those who have already made the decision to do so, so that they achieve this through minimising, to the extent possible, the possible dangers to their health from a sudden and uninformed discontinuation.
Hellenic Hearing Voices Network: The Hellenic Hearing Voices Network has operated at national level since 2010 and is part of the international network of hearing voices, Intervoice. The part of the Network that functions in Thessaloniki operates under the auspices of the Observatory. There is a self-help/support group of persons who hear voices and/or have unusual beliefs in Thessaloniki. We also organise events and collect and translate materials regarding the specific approach to voices and unusual beliefs, which is available in the Observatory website and is forwarded to interested persons. Finally, we are planning training in individual support of persons who hear voices and/or have paranoid ideas, so that such support can be given to whoever requests it.
Providing support for setting up and running self help groups: There is already a self-help group for persons who hear voices and/or have unusual beliefs, supported by the Observatory, as part of the Hearing Voices Network. The Observatory can support the setting up and running of self-help groups through (a) providing information regarding self help (b) providing a space and infrastructure for the functioning of the group.
Promoting alternative ways of managing mental distress: With an aim to promote freedom of choice, which is fundamental to the exercise of rights of users of psychiatric services, the Observatory seeks and promotes alternative modes of managing distress through (a) producing and translating relevant information, which is made available via the Observatory website, (b) organising lectures, seminars and other public events (c) seeking, promoting and publicising existing alternative practices in Greece.

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Μια διπλωματική εργασία με θέμα: "Γραφεία διαλόγου, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο σύστημα ψυχικής υγείας"

Μια διπλωματική εργασία με θέμα: "Γραφεία διαλόγου, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο σύστημα ψυχικής υγείας: Το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης" της Αριάδνης Ψυχογιοπούλου

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να διαβάσετε την εργασία

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Κάλεσμα σε συνέλευση φορέων και ενδιαφερομένων για την ψυχική υγεία στον πεζόδρομο της Αγιας Σοφίας τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011 στις 13:30

Κάντε αριστερό κλικ πάνω στην αφίσα για να προβληθεί σε μεγέθυνση

ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΠΟΥ ΟΛΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ

Την ώρα που σαστισμένοι από τη βαναυσότητα όσων γίνονται προσπαθούμε να αγανακτίσουμε, παράλυτοι ακόμα εν μέρει και μην πιστεύοντας στα μάτια και στα αυτιά μας, ότι το φάντασμα του βάρβαρου καπιταλισμού χωρίς προσχήματα είναι πλέον πραγματικότητα.
Την ώρα που κλείνουν ή συρρικνώνονται φορείς πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ανθρώπων που πριν λίγο λέγονταν πολίτες και τώρα βλέπουν να έχουν ξεπουληθεί στην υγεία και την αξιοπρέπειά τους, οι ίδιοι και η ιστορία τους
Την ώρα που 30 χρόνια μετά τα πρώτα ανοίγματα των ασύλων και των πρώτων οραμάτων για μια κοινωνία χωρίς τείχη, ξαναγεμίζουν νέες καραβιές για τη Λέρο και γέροντες ή μη οικότροφοι κοινοτικών δομών ξαναεκτοπίζονται χωρίς να ρωτηθούν σε ιδιωτικά πια σε λίγο άσυλα
Δομές κλείνουν - Η φτώχεια αυξάνει - Οι προοπτικές σκοτεινιάζουν- παρα-βιάζεται συνεχώς η συνταγματική νομιμότητα – αίρεται η δημοκρατία
Το μήνυμα είναι πως οι αδύναμοι απλώς δεν θα επιβιώσουν – για να πληρωθούν υπέρογκοι τόκοι κεφαλαιοκρατών εισβολέων
Eίναι η στιγμή να ξανακριθούν εκ νέου πια όλα.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που καταρρέει είναι το σύστημα ενός αιώνα που ποτέ δεν ήταν άλλο, απλά περίμενε να χτυπήσει τη σωστή στιγμή στον πυρήνα της συνείδησής μας: στον εφησυχασμό, την έλλειψη κοινωνικής εγρήγορσης και το φόβο μας. Είναι το ίδιο σύστημα που έστησε τα άσυλα, αυτό που τα μεταμόρφωσε με την υποστήριξη φαρμακοβιομηχανιών σε μικρότερα και πιο ευέλικτα «μεταρρυθμιστικά» ασυλάκια, αυτό που εκτίναξε στα ύψη την κατανάλωση ψυχοφαρμάκων και γέμισε τα διαγνωστικά εγχειρίδια με νέες, πολυάριθμες «ασθένειες της ψυχής», είναι το ίδιο σύστημα που αποσάθρωσε την κοινωνική συνοχή, τις ανθρώπινες σχέσεις, την αυτοδιάθεσή μας στους χώρους δουλειάς και ζωής μας, προσωπικά και συλλογικά, το ίδιο σύστημα που εξαγόρασε την συμμετοχή μας στην πολιτική με γυαλιστερά τζιπ και realiy shows, είναι το ίδιο σύστημα που μας αχρήστευσε συστηματικά για να μας ξεπουλήσει και να μας αγοράσει ως ρετάλια ανέργων, απόρων και αρρώστων ή γλοιωδών ραγιάδων που θα γυαλίζουν τα παπούτσια των ανάλγητων και ανήθικων χρηματοαφεντικών.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μπρος σε κάποια έκπληξη. Ότι καταρρέοντας όμως αυτό το οικοδόμημα μένει ο χώρος να χτίσουμε κάτι άλλο, βασισμένο στη συνείδηση, τη νόηση, την εμπειρία ζωής, τις ανάγκες, τις ικανότητες και τις αποφάσεις μας συλλογικά επεξεργασμένες, Ότι έχουμε δυνάμεις και αποθέματα εμπνευσμένα από τις δυνάμεις και τα οράματά μας.
Θέλουμε να προστατέψουμε αλληλέγγυα το δικαίωμα όλων μας για ψυχική και σωματική υγεία και ευημερία, όχι πια στα παλιά μαζικά, σπάταλα και ανερμάτιστα καταστροφικά για τις ζωές ψυχιατρικόμορφα μοντέλα, αλλά με νέους τρόπους, που όλοι μαζί θα σχεδιάσουμε και θα εφαρμόσουμε,
μια και είμαστε αυτοί που έχουν τη γνώση και τα αποθέματα στα χέρια τους, αρκεί να το αποφασίσουμε.
Σας καλούμε σε συλλογικές διαδικασίες που θα δώσουν ένα σχήμα και μια κατεύθυνση στο σαστισμένο μας βλέμμα. Να υποστηρίξουμε την ανάπτυξη οράματος και πρακτικής για μια ψυχική και σωματική υγεία βασισμένη στην αυτοδιάθεση, τη διατήρηση της προσωπικής ευθύνης για τη ζωή, την αυτοβοήθεια, την κοινωνική αλληλεγγύη, την αυτοδιαχείριση των χώρων που παρέχεται η βοήθεια σε ευάλωτους πληθυσμούς.

ενίσχυση της αυτοβοήθειας,
ευέλικτα σχήματα παρέμβασης στην κοινότητα από κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες σε συνεργασία με εκπροσώπους των ευάλωτων ομάδων,
ενίσχυση μορφών συλλογικής ζωής και πολιτισμού που θα αυξήσει την ποιότητα ζωής στην κάθε μέρα μας και θα κάνει την όποια λεγόμενη «ασθένεια» ευκαιρία για δημιουργικές αλλαγές, μια κρίση όπου όλα κρίνονται με σεβασμό.

Η διατήρηση της συνολικής μας υγείας είναι η προϋπόθεση κάθε αντίστασης και αυτοδιάθεσης.
Αντιστεκόμενοι στην προϊούσα βαρβαρότητα με κάθε μέσο, ας αξιοποιήσουμε πρωτίστως αυτή τη στιγμή τη δυνατότητά μας να σκεφτόμαστε, να συσκεπτόμαστε και να πράττουμε ακόμα κοινά και δυναμικά και ας σχεδιάσουμε από κοινού νέες μορφές αλληλοϋποστήριξης και φροντίδας βασισμένες σε ανάγκες των ανθρώπων και όχι του καταρρέοντος συστήματος.
Σας καλούμε να πάρετε θέση περιγράφοντας τις εκτιμήσεις σας για την κατάσταση στους χώρους δουλειάς ή εξυπηρέτησής σας σε δομές υγείας και αναζητώντας από κοινού με τους υπόλοιπους λύσεις επί του πρακτέου.
«Όλα μπορείτε να μου τα πάρετε, αλλά όχι την ψυχή μου», θα έλεγε νηφάλια ένας αγωνιστής του 1821.

Θεσσαλονίκη 10.10.2011

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Τριήμερο Εκδηλώσεων με θέμα: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

Κάντε αριστερό κλικ πάνω στην αφίσα για να προβληθεί σε μεγέθυνση

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να "κατεβάσετε" το κείμενο σε μορφή doc

Τριήμερο Εκδηλώσεων με θέμα: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

Η Αντιρατσιστική Ομάδα Πανεπιστημίου Κρήτης διοργανώνει τριήμερο εκδηλώσεων σχετικά με τον εγκλεισμό, παρουσιάζοντας 3 χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου απαντάται: Τα ψυχιατρικά άσυλα αλλά και τις σύγχρονες κοινοτικές δομές, τις φυλακές και τον στρατό. Το τριήμερο θα πραγματοποιηθεί στο Στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων (Νικηφόρου Φωκά 82, Μακρύ Στενό), από τις 9 μέχρι τις 11 Μαΐου.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλίες, προβολές ντοκιμαντέρ και φωτογραφιών και στον χώρο θα φιλοξενούνται επίσης η έκθεση ζωγραφικής κ έργων τέχνης Κρατουμένων Γυναικών Ελεώνα Θήβας και το βιβλίο «Τρέξε άνθρωπε, Τρέξε» του Xose Tarrio Gonzales.
Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις μπορείτε να βρείτε στο blog των Πολιτιστικών Ομάδων του Πανεπιστημίου: http://politistikes.blogspot.com/
Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα:

Δευτέρα 9 Μαϊου- Ψυχιατρικά Άσυλα/Κοινοτικές δομές

18:00 Ομιλίες
- Μανόλης Τζανάκης
(Λέκτορας- Τμήμα Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης)
- Αντώνης Λιοδάκης
(Ψυχίατρος, Διευθυντής Κ.Ψ.Υ. Ρεθύμνου)
- Χρύσα Ματσουκατίδου
(Μέλος Δ.Σ. του Παρατηρητηρίου για τα δικαιώματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας)
- Μέλη των Ομάδων:
Πανελλαδική Επιτροπή (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων Ψυχιατρικής
Ομάδα Αυτοβοήθειας Ατόμων με Ψυχική Εμπειρία Χανίων
Κοινωνική Λέσχη ΦΩΣ

20:30 Προβολή ντοκιμαντέρ
Οι επιζώντες (2010, Σταύρος Ψυλλάκης)

Τρίτη 10 Μαϊου - Φυλακές

18:00 Ομιλίες
- Όλγα Θεμελή
(Επίκουρη Καθηγήτρια- Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης)
- Βίκυ Μαγκλάρα
(Μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων)

19:30 Προβολές ντοκιμαντέρ
Φυλακισμένοι της Δημοκρατίας (2005)
Σιωπηρός θάνατος. Μια πνιγμένη κραυγή από τα κελιά της απομόνωσης
(2002, Huseyin Karabey)

Τετάρτη 11 Μαϊου – Στρατός

18:00 Ομιλίες
- Στάθης Ντούρος
(Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων – Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων ''ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ'')
- Μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης
- Αγγελική Δρογγίτη
(Μεταπτυχιακή φοιτήτρια- τμήμα Κοινωνιολογίας, Paris 8- Saint-Denis)

20:30 Προβολή ντοκιμαντέρ
Ελευθερία της συνείδησης (2009)

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

Τετραήμερο εκδηλώσεων για την ψυχική υγεία

Κάντε αριστερό κλικ πάνω στις αφίσες για να προβληθούν σε μεγέθυνση

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Πρόσκληση για συμμετοχή

Κάντε αριστερό κλικ πάνω στην πρόσκληση για να προβληθεί σε μεγέθυνση ή εδώ για να την "κατεβάσετε" σε μορφή doc

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Από το δεύτερο παγκόσμιο συνέδριο των ατόμων που ακούνε φωνές

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να "κατεβάσετε" το κείμενο σε μορφή doc

της Βιργινίας Ιωαννίδου

Στις αρχές Νοεμβρίου του 2010 είχαμε την ευκαιρία να παραβρεθούμε αρκετοί συνάδελφοι και άμεσα ενδιαφερόμενοι από την Ελλάδα στο δεύτερο παγκόσμιο συνέδριο Hearing Voices στο Νόττινχαμ της Αγγλίας. Άτομα που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες, συγγενείς αυτών και επαγγελματίες ψυχικής υγείας συγκεντρώθηκαν για να ανταλλάξουν εμπειρίες και ιδέες, να στηρίξουν ο ένας τον άλλον και να οργανώσουν δράσεις για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.
Οι συγκινητικές προσωπικές ιστορίες εναλλάσσονταν με αποτελέσματα ερευνών και στατιστικά στοιχεία. Υπήρχε ενθουσιασμός και έμπνευση. Τετρακόσιοι άνθρωποι από όλες τις ηπείρους (Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Κένυα, Ινδία, Ιαπωνία, Αμερική, Αυστραλία κ.ά.) ήταν εκεί για να στηρίξουν ένα κίνημα που προσφέρει μια εναλλακτική στην παραδοσιακή ψυχιατρική.
Οι περισσότεροι εισηγητές ήταν άμεσα ενδιαφερόμενοι που μίλησαν για τα προσωπικά τους τραύματα, τις εμπειρίες στα ψυχιατρεία, τις απαισιόδοξες προγνώσεις, την απελπισία και την απομόνωση, αλλά και την πορεία προς την «ίαση», τη διαχείριση των φωνών ή/ και των ασυνήθιστων ιδεών και το κτίσιμο μιας φυσιολογικής ζωής με ελάχιστα ή καθόλου ψυχοφάρμακα. Όλοι είχαν πολλά χρόνια ψυχιατρικής εμπειρίας και αγωνίστηκαν, για να επεξεργαστούν τις τραυματικές εμπειρίες τους, να βρουν τις εναλλακτικές που τους ταιριάζουν και να διαμορφώσουν μια ζωή ικανοποιητική και δημιουργική.
Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας (κυρίως ψυχίατροι) τάχθηκαν μέσα από τις εισηγήσεις τους ενάντια στη διάγνωση της σχιζοφρένειας ως αυθαίρετης έννοιας και ενάντια στη χρόνια λήψη ψυχοφαρμάκων. Υποστήριξαν ότι το να ακούει κάποιος φωνές ή/και να έχει ασυνήθιστες ιδέες είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη εμπειρία και την παρομοίασαν με την αριστεροχειρία.
Αναφέρθηκαν σε έρευνες που δείχνουν ότι η αποδοχή των φωνών ή/και ιδεών σε συνδυασμό με κάποια ομιλητική θεραπεία έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για την ποιότητα ζωής των άμεσα ενδιαφερομένων. Επισήμαναν τις σοβαρές παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων (διαβήτη, όψιμη δυσκινησία, σημαντική μείωση του προσδόκιμου ζωής κ.ά.) και υποστήριξαν ότι αν πρέπει να χορηγηθούν, τότε να χορηγούνται στη μικρότερη δυνατή δόση, για το μικρότερο δυνατόν διάστημα με τρόπο που να έχει νόημα για τον άμεσα ενδιαφερόμενο.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικά καίρια σημεία από όσα ακούστηκαν σε αυτό το συνέδριο:
Οι άνθρωποι που ακούνε φωνές ή/και έχουν παρανοϊκές ιδέες είχαν συνήθως κάποιες εξαιρετικά επώδυνες τραυματικές εμπειρίες. Τα κυρίαρχα συναισθήματα είναι ο φόβος, η ντροπή, οι ενοχές. Ζουν κυριευμένοι από τις εμπειρίες των φωνών ή/και των ιδεών, χωρίς να είναι σε θέση να τις εξηγήσουν. Αισθάνονται ότι δεν έχουν τον έλεγχο της ζωής τους και απομονώνονται.
Όταν αυτοί αναζητούν βοήθεια, οι ψυχίατροι κάνουν συνήθως κάποια διάγνωση και χορηγούν ψυχοφάρμακα. Η ψυχιατρική γλώσσα είναι απλοποιητική και όχι βοηθητική. Οι διαγνώσεις δεν βασίζονται σε αντικειμενικά τεκμηριωμένα κριτήρια ούτε υπάρχουν τρόποι επαλήθευσης. Επιπλέον, η φαρμακευτική θεραπεία δεν έχει αντικειμενικά αποδεδειγμένα θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.
Οι περισσότεροι άμεσα ενδιαφερόμενοι δέχονται τις διαγνώσεις αδιαμφισβήτητα, νιώθουν ότι κανείς δεν τους κατανοεί, ότι κάτι περίεργο τους συμβαίνει και περιθωριοποιούνται. Έχει παρατηρηθεί ότι όσοι δεν δέχθηκαν τη διάγνωση που τους δόθηκε, είχαν καλύτερη εξέλιξη.
Οι παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων επηρεάζουν καθοριστικά την ποιότητα ζωής των άμεσα ενδιαφερομένων. Ωστόσο αυτοί στη συντριπτική πλειοψηφία αποδέχονται τη φαρμακοθεραπεία για όλη τους τη ζωή με το επιχείρημα ότι έχουν μια χρόνια πάθηση σαν τον διαβήτη. Δεν ενημερώνονται ποτέ για εναλλακτικές θεραπείες ή δυνατότητες.
Υπάρχει τεράστια επιρροή των φαρμακοβιομηχανιών στον τρόπο που σκέφτεται το κοινό αλλά και η ιατρική κοινότητα μέσα από τις διαφημίσεις και τα ιατρικά συνέδρια. Ο μέσος Αμερικανός βλέπει στην τηλεόραση κατά μέσο όρο δέκα διαφημίσεις για ψυχοφάρμακα την ημέρα.
Αποκαλύφθηκε ότι οι ψυχίατροι που προωθούν ψυχοφάρμακα σε διεθνή συνέδρια λαμβάνουν από τις φαρμακοβιομηχανίες ετησίως περίπου 150.000 € ο καθένας.
Τα αντιψυχωτικά φάρμακα χορηγούνται κατά κανόνα χωρίς σχέδιο θεραπείας, χωρίς προσπάθειες για μείωση ή διακοπή των φαρμάκων. Πολλές φορές μάλιστα συνταγογραφούνται δύο και τρία αντιψυχωτικά μαζί, χωρίς να υπάρχουν κλινικές μελέτες που να στηρίζουν αυτήν την πρακτική.
Η απότομη διακοπή των φαρμάκων οδηγεί με βεβαιότητα σε σοβαρές διαταραχές, που μοιάζουν με την αρχική κρίση που οδήγησε στη λήψη φαρμάκων. Ωστόσο αυτές οι διαταραχές παρερμηνεύονται ως απόδειξη μιας ασθένειας και όχι ως αποτέλεσμα της διακοπής των φαρμάκων.
Στη Δανία πεθαίνει ένας νοσηλευόμενος στα ψυχιατρεία κάθε δεύτερη μέρα και ως τώρα δεν διερευνούνταν τα αίτια των θανάτων. Τον Οκτώβριο του 2010 εγκρίθηκαν στη Δανία δεκατρία εκατομμύρια κορώνες, για να εξετάζονται πλέον οι αιτίες θανάτων στα ψυχιατρεία.
Οι ψυχιατρικοί ασθενείς θεωρούνται επικίνδυνοι και δεν αντιμετωπίζονται ως ανθρώπινα όντα, ως συνάνθρωποι. Οι άνθρωποι που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες έχουν ανάγκη να μιλήσουν και να ακουστούν, να πιστέψει κάποιος σε αυτούς, να ελπίσουν σε κάτι διαφορετικό, να ανακαλύψουν εναλλακτικές προοπτικές.
Η θεραπεία δεν έγκειται απαραίτητα στο να απαλλαγεί κάποιος από τις φωνές ή/και τις ασυνήθιστες ιδέες, αλλά στο να κατανοήσει το νόημα των φωνών / των ασυνήθιστων ιδεών σε σχέση με τις εμπειρίες του, έτσι ώστε οι φωνές / οι ασυνήθιστες ιδέες να καταστούν ακίνδυνες ή βοηθητικές (ως αγγελιοφόροι αναγκών).
Οι φωνές ή/και οι ασυνήθιστες ιδέες αποτελούν συνήθως μια στρατηγική επιβίωσης: μπορεί να είναι ενδείξεις για προβλήματα στο παρελθόν ή στο παρόν, να έχουν μεταφορική σημασία, να αντιπροσωπεύουν αφόρητα και διχασμένα συναισθήματα, να κρύβουν σημαντικά μηνύματα.
Η άρνηση της τραυματικής εμπειρίας (π.χ. κακοποίησης στην παιδική ηλικία) δεν βοηθάει. Αντίθετα το να μιλήσει κάποιος γι’ αυτήν λειτουργεί θεραπευτικά. Στην πορεία προς μια φυσιολογική ζωή (μακριά από ψυχιατρικές νοσηλείες και ψυχοφάρμακα) είναι σημαντικά τα εξής: να νιώθει ο άμεσα ενδιαφερόμενος ασφάλεια και αποδοχή, να ενημερώνεται, να συνεργάζεται με άλλους, να αναστοχάζεται πάνω στις αλλαγές που θέλει να κάνει στη ζωή του, να αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτές, να εκτιμά και να χαίρεται για κάθε μικρό βήμα, να ελπίζει και βέβαια να αποδεχθεί ότι δεν θα είναι όλα πάντα ωραία.
Η «θεραπεία» είναι μια ενεργητική διαδικασία. Ο ίδιος ο άμεσα ενδιαφερόμενος είναι ο ειδικός για τις δικές του εμπειρίες, εκείνος θα ανακτήσει σιγά σιγά τον έλεγχο της ζωής του. Οι γύρω του μπορούν να τον στηρίξουν διατηρώντας την ελπίδα, όταν εκείνος απελπίζεται.
Στις ομάδες αυτοβοήθειας οι άνθρωποι που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες βγαίνουν από την απομόνωση και συζητάνε με άλλους που έχουν παρόμοιες εμπειρίες για τα βιώματά τους και τους τρόπους με τους οποίους τις διαχειρίζονται. Αυτές οι ομάδες λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις θεραπευτικά.
Το Intervoice είναι ένα κίνημα, μια οργάνωση που αγκαλιάζει όλες τις ομάδες αυτοβοήθειας των ατόμων που ακούνε φωνές ανά τον κόσμο. Το όραμά του κινήματος είναι να υπάρξει ένα δίκτυο για άτομα που ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες σε κάθε χώρα.
Στοχεύουν στην ενημέρωση των γονέων και των νέων για τις δυνατότητες που υπάρχουν, όταν τα παιδιά ή οι νέοι ακούνε φωνές ή/και έχουν ασυνήθιστες ιδέες. Έτσι ίσως αποφευχθούν η χρόνια λήψη ψυχοφαρμάκων και οι νοσηλείες στα ψυχιατρεία.
Επίσης κινητοποιούνται για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την κακοποίηση (σεξουαλική και όχι μόνον) στην παιδική ηλικία, καθώς αυτή συνδέεται με τις φωνές και τις ασυνήθιστες ιδέες (θα πραγματοποιηθεί συνέδριο στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 2011, πληροφορίες: peterbullimore@yahoo.co.uk).
Συμπερασματικά, ήταν ένα συνέδριο άψογα οργανωμένο από τον Peter Bullimor και τη Jacqui Dillon. Τα λόγια άγγιζαν το νου και το συναίσθημα και πάνω από όλα ενέπνεαν… Φύγαμε με πολλές ιδέες και πολύ ενθουσιασμό για τις ομάδες αυτοβοήθειας που έχουν ξεκινήσει στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Φύγαμε και με μιαν αποστολή: να αναπτύξουμε το δίκτυο στην Ελλάδα και να διοργανώσουμε ένα παγκόσμιο συνέδριο στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια!...
Αρχές Απριλίου του 2011 προγραμματίζεται η επίσκεψη του Ολλανδού καθηγητή ψυχιατρικής Marius Romme και της συζύγου και συνεργάτιδάς του Sandra Escher στην Ελλάδα, που ξεκίνησαν το κίνημα Hearing Voices. Ίσως έχουμε τότε την ευκαιρία για γόνιμες συζητήσεις.
Περισσότερες πληροφορίες: www.intervoice.com
Τηλέφωνο για την ομάδα αυτοβοήθειας στη Θεσσαλονίκη: 6983 097850
Τηλέφωνα για την ομάδα αυτοβοήθειας στην Αθήνα: 6944 302577 / 6956 879974
Βιργινία Ιωαννίδου

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Τα 9 σημεία μιας πλάνης (κείμενο του Γεώργιου Ροσολάτου)

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να "κατεβάσετε" το κείμενο σε μορφή doc

Η εκμετάλλευση του νόμου 2071/1992 που αφορά στον ακούσιο εγκλεισμό από άτομα που έχουν οικονομικό και άλλα κίνητρα να προβούν σε σχετικό αίτημα προς εισαγγελική αρχή είναι πλέον κοινός τόπος. Οι πλείστες όσες διαδικαστικές ελλείψεις και παραλείψεις και καταπατήσεις του συντάγματος και της νομοθεσίας έχουν επισημανθεί σε σχετικές αναφορές του συνηγόρου του πολίτη και μη κερδοσκοπικών οργανώσεων όπως το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας (www.paratiritiriopsy.org) και σε διεθνές επίπεδο από οργανισμούς όπως ο Law Project for Psychiatric Rights (www.psychrights.org )

Αυτά που λιγότερο συχνά καταγγέλλονται στο πλαίσιο των μοντέρνων «ιεροεξεταστικών» μέτρων είναι ζητήματα ουσίας, τα οποία όχι μόνο θα ξένιζαν, αλλά θα εξόργιζαν οποιονδήποτε εκόντα.

Ζήτημα 1^ο

Οι κρυφές συζητήσεις ανάμεσα στον εισαγγελέα και στους αιτούντες ή πώς να λογαριάσετε χωρίς τον ξενοδόχο

Προσποίηση, δόλος, φόβος και ντροπή συνιστούν το διαθετικό βαλιτσάκι με το οποίο προσέρχονται οι αιτούντες στον εισαγγελέα. Προσποίηση και δόλος καθότι στο πλαίσιο έλλογης και σύννομης δίκης παρουσία του βαλλόμενου έννομου αγαθού και των εκπροσώπων του οποιαδήποτε κουτοπόνηρη κρυψίνοια θα ερχόταν στην επιφάνεια. Φόβος για τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα είχε η κίνηση νόμιμης διαδικασίας εν όψει του συγγνωστού σε αυτούς δόλου. Ντροπή από το ξεσκέπασμα μιας σκευωρίας.

Ζήτημα 2^ο

Το πλέον καίριο- Οι «διαγνωστικές» συζητήσεις με τους ψυχίατρους

Ως δοκησίσοφοι μοντέρνοι κεντριστές (βλ Thomas Szasz Βιομηχανία της Τρέλας) έρχονται να επιβάλουν στη «διαγνωστική συζήτηση» τις κατασυκοφαντήσεις που δολίως συλλήφθηκαν και κατατέθηκαν από τους ηθικούς αυτουργούς. Εάν δεν πιάσει το κόλπο τότε συνεχίζει η παράνομη κράτηση μέχρι να βρούμε μια ταμπέλα να προσάψουμε (ευτυχώς ο τσελεμεντές που ονομάζεται Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχιατρικής έχει απ’όλα- μέχρι και δραπετομανία και νυμφομανία!) .

Ζήτημα 3^ο

Ψυχιατρική – επιστήμη ή ψευδο επιστήμη; «Εμείς δεν χαμπαριάζουμε, είμαστε υπεράνω του νόμου»

Αρκεί απλά η κατά παράφραση αναφορά στα κριτήρια επιστημοσύνης του Karl Popper, εξέχουσας μορφής της σύγχρονης επιστημολογίας. Όλα τα υπόλοιπα είναι υποσημειώσεις. In order for a scientific paradigm to be valid and reliable it must be falsifiable, even more so in the case of a semi hard science such as psychiatry. It is the psychiatric profession members self-professed claims about psychiatry’s constituting a hard science that has catapulted it to institutional status, despite all hard facts to the contrary. Claims about the non falsifiability of the psychiatric paradigm constitute a major epistemological flaw. Ποιος είπε ότι ο functionalισμός, ο μπιχεβιορισμός, ο βιολογικός ντετερμινισμός, ο θετικισμός, ο σολιπσισμός έχουν θαφτεί στο χρονοντούλαπο των κοινωνικών επιστημών; Ζουν και βασιλεύουν.

Ζήτημα 4^ο

Ένα μη διαλογικό discourse – «Θα είσαι καλά όταν αποδεχθείς»

Ή αλλιώς, ήσουν εκών και ικανός να κρίνεις για το συμφέρον σου και αυτοελεγχόμενος ώστε να μην συνιστάς απρόκλητη επικινδυνότητα; Τώρα θα γίνεις άκων, ικανός να σου φάνε τα χρήματα με δικαστικές συμπαραστάσεις, νομικά ευάλωτος και επικίνδυνος για το ψυχοφαρμακευτικό κατεστημένο.

Θα λέγατε ποτέ ευχαριστώ σε ένα βιαστή; Και όμως έφτασε η ώρα να το πείτε. Παρά το ότι τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναγνωρίσει ότι η μη συναινετική λήψη νευροληπτικών (ή ψυχοτρόπων ουσιών) συνιστά κραυγαλέο βασανιστήριο , άμα περάσεις την πόρτα «θα φας», όχι έδεσμα, αλλά χάπι end. Και πάνω απ’όλα «δεν το διαπραγματευόμαστε». Εξ άλλου η ταύτιση του θύματος με το θύτη μέσω βασανιστηρίων συνιστά ένα πολυδοκιμασμένο mind game.

Ζήτημα 5^ο

Αν μπεις στο μαντρί θα σε φάει ο λύκος. Το οικοσύστημα του εγκλεισμού και οι αναπαραστάσεις του γενούν τα συμπτώματα.

Ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό. Επειδή το είπε ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά βάλθηκαν όλοι να συμφωνήσουν, όχι κατ ανάγκη με το επίθετο, αλλά με το ουσιαστικό. Δεν είναι ανάγκη να έχεις διαβάσει Foucault, Szasz, Cooper, Laing, Garfinkel, Goffman ούτε να διαθέτεις γνώσεις κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης. Στο μαντρί επικρατεί ισονομία inter pares, δηλαδή στο πλαίσιο κατανομής ρόλων μεταξύ ιεροεξεταστών, νοσηλευτών, ασθενοποιημένων. Δεν έχει σημασία τι προηγήθηκε του εγκλεισμού, οι ρόλοι και οι προσδοκίες στη συνθήκη του εγκλεισμού είναι ξεκάθαροι. Δεν πρόκειται για βιολογικό ή κοινωνικό ντετερμινισμό, αλλά για οικοσυστημικό ντετερμινισμό και μυωπικό νομιναλισμό.

Ζήτημα 6^ο

Το αναγκαστικό γίγνεσθαι-πελάτης του ψυχοφαρμακευτικού κατεστημένου

Τι πιο φιλελεύθερο από την αρχή της κατανάλωσης; Τι πιο ανελεύθερο από την εξ ορισμού άρση του δικαιώματος συναίνεσης στο «τι» της κατανάλωσης; Και μάλιστα με δόλο αναφορικά με τις διεθνώς (με εξαίρεση την Ελλάδα) αναγνωρισμένες και πέραν κάθε αμφιβολίας εξακριβωμένες βραχυ-μεσο-μακροπρόθεσμες παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων και την ταύτιση τους με χημική λοβοτομή. Γνωρίζετε σε βάθος δεκαετίας με τι ρυθμό έχει αυξηθεί το μεικτό περιθώριο κέρδους των δημοφιλέστερων ψυχοφαρμάκων και ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των ακούσιων εγκλεισμών ανέρχεται στον 70% του συνόλου; Τι προκύπτει από αυτά τα δύο μεγέθη;

Ζήτημα 7^ο

Θεσμικό έλλειμμα- Ε και τι έγινε, ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο.

Που πήγε η κατηγορική προσταγή του Kant; Εν ολίγοις, φρόντισε ότι κάνεις να μπορεί ν’αναχθεί σε κανόνα. Ο νόμος δεν μπορεί να ρυθμίσει εκ των προτέρων την πλειονότητα των φιλονικιών. Πως μπορεί, όμως, θεσμικοί εκπρόσωποι του να αποκλείουν εκ των προτέρων την ακρόαση και την παράσταση σε δίκαιη δίκη, να αίρουν a priori την αρχή της υπευθυνότητας που συνιστά ακρογωνιαίο λίθο του νομικού συστήματος και να χρίζουν απλά δια της διαδικασίας κάποιον άκοντα και άρα όχι σε θέση να κρίνει προς το βέλτιστο συμφέρον του; Με ελλείμματα θ’ασχολούμαστε;

Ζήτημα 8^ο

Ο φαύλος κύκλος της πλάνης, της υποκρισίας, του ψεύδους

Με πλάνη και χωρίς κατηγορητήριο κινείται το αρχικό στάδιο της διαδικασίας. Με υποκρισία εισηγείται κάποιος θεσμικός «καρεκλοκένταυρος» με ταμπέλα γιατρού το «επείγον» της κατάστασης. Βάσει ψευδών αυτοτελών ισχυρισμών γίνεται η γνωμάτευση παρά την ανυπαρξία συμφωνίας εκ μέρους του φερόμενου ως ασθενή. Ακόμα και όταν έμπρακτα δεν θεμελιώνεται απάντηση στο αίτημα της εισαγγελικής εντολής, εάν προβάλεις αντεπιχειρήματα στην ψυχιατρική τότε καθίστασαι αυτόματα πολιτικός κρατούμενος. Βάσει των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών ο σκοπός της «θεραπείας» είναι η ανάκτηση της αυτονομίας του «ασθενούς». Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Εισέρχεσαι εκών και αυτόνομος και σταδιακά καθίστασαι άκων και εξαρτώμενος από νευροληπτικά που χορηγούνται δια της βίας.

Ζήτημα 9^ο

Επαγγελματική και προσωπική απαξίωση και εξόντωση με τη βούλα (όχι με το γάντι)

Μόνο κάποιος πραγματικά διαταραγμένος θα αποδεχόταν οποιαδήποτε θεραπευτική διάσταση σε συνθήκη ακούσιου εγκλεισμού. Αποτελεί κοινό τόπο ότι ο κυρίαρχος στόχος της ακούσιας νοσηλείας είναι η καταστολή κάποιων που ομάδες συμφερόντων έκριναν επιβλαβείς για τα συμφέροντα τους (και όχι επικίνδυνους με την ποινική έννοια) και με δόλο εκμεταλλεύτηκαν το μέτρο για να τους βγάλουν από τη μέση. Πρόκειται για άνιση μάχη με ένα θρασύδειλο και κουτοπόνηρο σύστημα ιδιαίτερων σχέσεων του οποίου τα μέλη δρουν συναυτουργικά. Πόσες αποκαλύψεις χρειάζονται ακόμα για να σταματήσει αυτό το θέατρο του παραλόγου; Ας μην συγχέουμε προγράμματα εξόντωσης με τη βούλα με προγράμματα εξόντωσης με το γάντι. Επειδή μπαίνουν σφραγίδες σε «επίσημα έγγραφα» δε σημαίνει ότι τα κενά σημεία μιας παράλογης και αντισυνταγματικής (βλ Αρ93Παρ4 του Συντάγματος) διαδικασίας δεν ανακύπτουν από τις ρωγμές της ψυχιατρικής αφηγηματικής δομής.